xoves, 11 de xuño de 2015

RECOMENDACIÓN LITERARIA DOS VENRES.

Este venres é Katrina, de terceiro, quen nos fai a recomendación literaria.
Moitas grazas pola túa interesante achega.








martes, 9 de xuño de 2015

SABEDES QUE ...

NO NOSO COLEXIO TEMOS POLO MENOS UNHA POETA?

Chámase Sara Pasantes Lago, é alumna de sexto e este é un dos seus poemas:



En la vida hay
buenas y malas cosas
Como cuando el mar 
acaricia las olas
Como cuando pierdes
jugando a la oca.
Como cuando pones 
la moneda en la gramola.
Como cuando le das
un beso a tu amada.
Como cuando te comes
una maravillosa granada.
Como cuando bailas
al compás de la música.
Como cuando te comes
una buena carioca.
Como cuando te despides
diciendo: hasta nunca ...

luns, 8 de xuño de 2015

CONTOS CORTOS

O conto corto de hoxe narra unha historia de amizade e tolerancia, dúas palabras ben fermosas. Non si?




xoves, 4 de xuño de 2015

RECOMENDACIÓN LITERARIA DOS VENRES

Na nosa biblioteca hai un conto que é un pouco raro, pódese ler de adiante para atrás, e de atrás para adiante.
O conto é este:




E empeza así: 

MIRA QUE MIRA MIRANDO,
ATOPEI UN BECHO ESTRAÑO, COA FEITURA DUN OVO:GORDO ARRIBA, ABAIXO FRACO.
CO MEDO PERDEU OS PES, E TAMÉN PERDEU O RABO.
E QUEDOU TAL COMO UN OVO: REDONDO,LISO E PELADO.
PERO AO DARLLE A VOLTA AO CONTO ...


A que queredes saber máis?

martes, 2 de xuño de 2015

SABEDES QUE ...

A IDADE MEDIA FOI UN MOMENTO HISTÓRICO MOI IMPORTANTE, NA QUE ABUNDAN CASTELOS, REIS, CABALEIROS ...?

Aquí tedes un video que vos vai introducir nesta época histórica chea de loitas, lendas e tamén unha gran desigualdade social.


domingo, 31 de maio de 2015

CONTOS CORTOS

Todos os nenos e nenas teñen dous ollos, un nariz, unha boca, dúas orellas e dez dedos, non si?
Allegra, vai descubrir que hai nenos e nenas de todo tipo.
Fai click no enlace:


La Niña que tenía una sola oreja | Los Mejores Cortos

venres, 29 de maio de 2015

RECOMENDACIÓN LITERARIA DOS VENRES.


Este venres a recomendación literaria ven en forma de pistas. A ver se sodes capaces de adiviñar de que libro se trata.

1ª pista: acaban de cumplirse os 150 anos da súa publicación. Pero isto non é un problema, xa que de seguro que todos coñecedes o conto, e ata o leíchedes. 

2ª pista: un dos personaxes é un sombrereiro, que está un pouco tolo. Ao parecer os sombrereiros de hai tempo, perdían a cabeza a causa da inhalación de mercurio e pegamento que utilizaban ao fabricar os sombreiros,

3ª pista: existe unha enfermidade que consiste en que a persoa percibe os obxectos moito máis pequenos e afastados do que realmente son o están. Esta patoloxía ten o mesmo nome que o conto.

4ª pista:o desenvolvemento do libro é unha partida de xadrez. Aparecen os movementos da raíña, dos cavalos, etc.


E por último, a derradeira pista. Este é un fragmento do contó:

El Gato sonrió al ver a Alicia.
Parecía tener buen carácter, consideró Alicia; pero también tenía unas uñas muy largas y un gran número de dientes, de forma que pensó que convendría tratarlo con el debido respeto.
– “Minino de Cheshire”, empezó algo tímidamente, pues no estaba del todo segura de que le fuera a gustar el cariñoso tratamiento; pero el Gato siguió sonriendo más y más. “¡Vaya! Parece que le va gustando”, pensó Alicia, y continuó: “¿Me podrías indicar, por favor, hacia dónde tengo que ir desde aquí?”.
– “Eso depende de a dónde quieras llegar”, contestó el Gato.
– “A mí no me importa demasiado a dónde…”, empezó a explicar Alicia.
– “En ese caso, da igual hacia dónde vayas”, interrumpió el Gato.
– “…siempre que llegue a alguna parte”, terminó Alicia a modo de explicación.
– “¡Oh! Siempre llegarás a alguna parte”, dijo el Gato, “si caminas lo bastante”.
A Alicia le pareció que esto era innegable, de forma que intentó preguntarle algo más: “¿Qué clase de gente vive por estos parajes?”.
– “Por ahí”, contestó el Gato volviendo una pata hacia su derecha, “vive un sombrerero; y por allá”, continuó volviendo la otra pata, “vive una liebre de marzo. Visita al que te plazca: ambos están igual de locos”.
– “Pero es que a mí no me gusta estar entre locos”, observó Alicia.
– “Eso sí que no lo puedes evitar”, repuso el gato; “todos estamos locos por aquí. Yo estoy loco; tú también lo estás”.
– “Y ¿cómo sabes tú si yo estoy loca?”, le preguntó Alicia.

– “Has de estarlo a la fuerza”, le contestó el Gato; “de lo contrario no habrías venido aquí”.



XA TEDES A RESPOSTA?



martes, 26 de maio de 2015

SABEDES CAL ....

É UN DOS POEMAS DE AMOR MAIS FAMOSOS DA LITERATURA EN LINGUA CASTELÁ?

O escritor chileno Pablo Neruda, escribiu un libro de poemas titulado "Vinte poemas de amor e unha canción desesperada". O poema número 20, é probablemente un dos poemas de amor que máis persoas coñecen e incluso saben de memoria.




Mais Pablo Neruda é o seudónimo de, Neftalí Ricardo Reyes Basoalto, así era como se chamaba.
Aquí tedes o poema, que ademáis nesta ocasión vai dedicado a unha alumna de 6º, Sara, que de seguro algún día leremos poemas dela así de fermosos.
O vindeiro mércores máis poesía.


Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Escribir, por ejemplo: «La noche esta estrellada,
y tiritan, azules, los astros, a lo lejos».
El viento de la noche gira en el cielo y canta.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Yo la quise, y a veces ella también me quiso.
En las noches como ésta la tuve entre mis brazos.
La besé tantas veces bajo el cielo infinito.
Ella me quiso, a veces yo también la quería.

Cómo no haber amado sus grandes ojos fijos.
Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido.
Oír la noche inmensa, más inmensa sin ella.
Y el verso cae al alma como al pasto el rocío.
Qué importa que mi amor no pudiera guardarla.
La noche está estrellada y ella no está conmigo.
Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos.
Mi alma no se contenta con haberla perdido.
Como para acercarla mi mirada la busca.
Mi corazón la busca, y ella no está conmigo.
La misma noche que hace blanquear los mismos árboles.

Nosotros, los de entonces, ya no somos los mismos.
Ya no la quiero, es cierto, pero cuánto la quise.
Mi voz buscaba el viento para tocar su oído.
De otro. Será de otro. Como antes de mis besos.
Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos.
Ya no la quiero, es cierto, pero tal vez la quiero.
Es tan corto el amor, y es tan largo el olvido.
Porque en noches como esta la tuve entre mis brazos,
mi alma no se contenta con haberla perdido.
Aunque éste sea el último dolor que ella me causa,
y éstos sean los últimos versos que yo le escribo. 

venres, 22 de maio de 2015

CAMPAÑA DE APOIO Á INVESTIGACIÓN DO CANCRO INFANTIL.

Este luns desde o noso blog imos apoiar o cancro infantil. Cada vez que escoitemos este video, aquí no blog ou en you tube, apoiaremos a investigación de cancro infantil con 5 céntimos. 
Iste non é un "Conto corto" como o de todos os luns, mais é unha historia mais fermosa, xa que é solidaria. Asi que xa sabedes, todos a escoitar a canción de Macaco e ver o video, na escola e na casa.





xoves, 21 de maio de 2015

RECOMENDACIÓN LITERARIA DOS VENRES.

Este venres a recomendación literaria é de Lis e Carla, compañeiras da aula de 4ºA. Como veredes e unha recomendación moi ben relatada.
Noraboa ás dúas e moitas grazas.