Silvia,
Claudia e Marta eran tres bruxas, ao mellor non eran exactamente bruxas, máis
ben eran aprendices de bruxas. As tres eran moi boas amigas. Silvia era alta,
delgada e moi responsable; Claudia, baixiña e un pouco regordeta, pero era a
máis lista da súa clase; e Marta, unha rapaza moi deportista. As tres tiñan que
prepararse para ser bruxas ao igual que os seus antepasados.
Un
día chamounas a súa profesora para dicirlles que lles tiña que contar algo
importante:
_
Nenas, estades case listas para ser bruxas, por eso a Real Academia de Bruxas
vos quere poñer unha proba para ver se estades listas.
_ E
de que irá esa proba?_ preguntou Marta intrigada.
_
Tedes que ir ao bosque Escuridade e coller unha flor.
_
Vale, pero como é esa flor?_ Interviu Silvia.
_
Eso teredes que adiviñalo vós.
De
repente ábrese un burato no chan e as nenas caen.
_
Onde estamos?_ berrou Claudia asustada.
_
No bosque Escuridade.
_ E
mirade, aí está a flor, que fácil foi!
_
Marta, non, seguro que é unha trampa!
Marta
choca contra unha parede invisible.
_
Que pasou?_ preguntou Marta.
_
Hai que desfacer o conxuro para poder pasar_ di Silvia moi decidida.
Tras
moito intentar romper o conxuro, collen a flor e se teletransportan á casa, por
outro portal máxico.
_
Moi ben, rapazas.
_Foinos
moi fácil_ dixo Silvia rindo.
_ O
que contaba era a valentía e vós tedes de sobra, tomade.
A
profesora dálles a cada unha un diploma e desde aquel día, as tres bruxiñas
teñen máis poder ca nunca.
Laura Fernández Castelo, 5º
A
